Երազանքների Արհեստանոց

«Բանաստեղծություններ»

Քեզ փնտրելիս ՝

Փակ գտա բոլոր  դռները սիրո

Եվ ծնկեցի վհատ հուսո պատուհանին.

Լույս կար ,

Երջանկության բույր կար բարի

Բայց բաժանում էր ապակին.

Զուր տրվեցի խաբկանքներին,

Ու դու հիմա ինձ ապտակում ես՝

Իմ սիրո դեմ նետելով մի հարց՝

«Ինչու ես նեղացա՞ծ»

Ես հագա անձրեվը քո սփոփանքների,

Որ մարեն թաղծի իմ հրդեհները.

Ինձ շշնջացիր՝

«Մի ՛լար, քեզ համար դեռ նոր է սկսվում ամենը.

Իվերջո արեվդ մտացածին էր»:

Շնորհակալ եմ սեր,

Որ հուշեցին ինձ սրտիս տեղը…

Ծարավեց սիրտս կաթիլներում ծովի

Եվ հորինվեցին հույզի նավակներ,

Անհույս խափկանքներ ծավի ծավի,

Որոնք թվում է, թե նոր կյանքի վարակ են:

Բայց մեզ բաժանող հեռուները հին

Սիրո կապույտին դեռեվս անպարտ են՝

Ներիր սիրո վերջին ակորդը իմ,

Ես հուսահատ եմ…

Այգաբացին շուրթերդ մեղմ շշնջացին՝

«Սեր արթնացիր՛,

Դու օրհնյալ ես…»

Երջանկության կապույտում ինձ փաթաթվեցիր,

Ինձ ասացիր՝

«Դու իմ աստվածն ես»

Այգաբացին բացում եմ քեզ

Գաղտնիքներից իմ ամենանորը՝

«Առանց քեզ ապրել անկարող եմ»

Ինձ ափիդ մեջ առ սեր՝

Քեզնից առաջ ես որբ էի,

Քեզնից հետո կվորդեգրվեմ  տառապանքներին,

Իմ երակներում տխրության տոթ է ,

Խորթ է

Առանք քո քամիների