Մկրտում են օդը կռունկները սեվ՝.
Սեր՝մեկնիր ինձ վրձինդ, մայիս է եկել…
Բաց արա ամպե վարագույրդ լույս,
Եվ մի քիչ արեվ ,արեվ տուր հոգուս.
Իմ կրծքի տակ հիմա  թիթեռի սիրտ է հեվում՝
Տուր ինձ գույներ՝երջանկությունը պատկերելու…

Մկրատում են օդը ծիծեռնակները սեվ.
Սեր՝ մեկնիր ինձ վրձինդ, մայիս է եկել…
Թախիծը բեկվել,ուռենու պես թեքվել՝
Իր գանգուրներն է գետում լվանում՝
Տուր ինձ հնչյուններ՝
Լռությունը որոտով արթնացնելու…

Արթնացավ ալ հորիզոնը
Ու արեվը երկնեց  օդում
Ծիրանագույն խաղաղություն…
Ասես հենց նոր եզերքում ծով՝
Վարդե հրդեհ էր  բռնկվել,
Ու ես վարդոտ իմ ծածկոցով՝
Ծեգի հետ հաշտ
Հրե ծեսի էի բռնվել.
Արթնացավ ալ հորիզոնը
Ու արեվը երկնեց օդում
Ծիրանագույն բանաստեղծություն…

Սրտանց հրավիրում եմ Ձեզ բոլորիդ  WWW.ARMSOUL.COM այցելեք մեզ, մեզ մոտ նույնպես հետաքրքիր է

Քեզ փնտրելիս ՝

Փակ գտա բոլոր  դռները սիրո

Եվ ծնկեցի վհատ հուսո պատուհանին.

Լույս կար ,

Երջանկության բույր կար բարի

Բայց բաժանում էր ապակին.

Զուր տրվեցի խաբկանքներին,

Ու դու հիմա ինձ ապտակում ես՝

Իմ սիրո դեմ նետելով մի հարց՝

«Ինչու ես նեղացա՞ծ»

Ես հագա անձրեվը քո սփոփանքների,

Որ մարեն թաղծի իմ հրդեհները.

Ինձ շշնջացիր՝

«Մի ՛լար, քեզ համար դեռ նոր է սկսվում ամենը.

Իվերջո արեվդ մտացածին էր»:

Շնորհակալ եմ սեր,

Որ հուշեցին ինձ սրտիս տեղը…

Ծարավեց սիրտս կաթիլներում ծովի

Եվ հորինվեցին հույզի նավակներ,

Անհույս խափկանքներ ծավի ծավի,

Որոնք թվում է, թե նոր կյանքի վարակ են:

Բայց մեզ բաժանող հեռուները հին

Սիրո կապույտին դեռեվս անպարտ են՝

Ներիր սիրո վերջին ակորդը իմ,

Ես հուսահատ եմ…

Այգաբացին շուրթերդ մեղմ շշնջացին՝

«Սեր արթնացիր՛,

Դու օրհնյալ ես…»

Երջանկության կապույտում ինձ փաթաթվեցիր,

Ինձ ասացիր՝

«Դու իմ աստվածն ես»

Այգաբացին բացում եմ քեզ

Գաղտնիքներից իմ ամենանորը՝

«Առանց քեզ ապրել անկարող եմ»

Ինձ ափիդ մեջ առ սեր՝

Քեզնից առաջ ես որբ էի,

Քեզնից հետո կվորդեգրվեմ  տառապանքներին,

Իմ երակներում տխրության տոթ է ,

Խորթ է

Առանք քո քամիների

Սիրտս պատռում է

Մի անհանգիստ բախյուն`

Այն ունի անուն,

Այն հույզերիս նավավարն էր՝

Առաջ , հիմա ու մի ողջ հավերժություն:

Ապրում էր սիրտս,

Բայց փոխվեց վերնագիրը իմ երազանքի

Ու շուրթերս ծարավ

Ըմպեցին անունդ իբրեվ գինի.

Եվ տրվեցի խայծ քաղցրությանը,

Հավատացի երջանկության անհունությանը

Ու հեզ եղա հրդեհներին.

Քեզնից առաջ ես անցյալ եի ,

Իսկ հիմա հավատում եմ ապագաին:

Սիրո ափում՝ կյանքը չնչին՝

Իսկ դու աստվածն էս իմ…